آذرخش(جنگنده ی ساخت ایران)
پنجشنبه بیست و نهم فروردین 1387
طراحی هواپیمای آذرخش به طرز چشم گیری شبیه هواپیمای جنگنده - بمب افکن F/A 18 ساخت [[آمریکا] است که به اختصار F18 خوانده می شود. بیشترین شباهت در دو سکان عمودی زاویه دار نسبت به محور طولی و صفحات جانبی در کناره های هواپیما تا کناره کابین می باشد. لازم به ذکر است نمونه اولیه - هواپیمای اف5 - دارای یک سکان عمودی بوده و فاقد صفحات مذکور در کنار بدنه می باشد. در ضمن لازم به ذکر است که سابقه طراحی هواپیما جنگنده در ایران به بعد از انقلاب می رسد و طراحی این گونه هواپیما ها کاملا ایرانی و بومی بوده است و دلیل شباهت این گونه هواپیما ها به نمونه آمریکایی آن این است که اکثر خلبانان و متخصصین ایرانی طراح این هواپیما ها در ایلات متحده تحصیل و آموزش دیده اند و در آمریکا نیز از این متخصصین در طراحی هواپیما چه قبل از انقلاب و چه بعد از انقلاب استفاده می شود . ظاهرا ابزار ناوبری اویونیک این پرنده دستخوش تغییرات اساسی گردیده است و از سامانه های روسی در آن استفاده گردیده است. کابین این جنگنده از تجهیزات جدید شامل نشان دهنده های دی جی تال و مانیتورهای LCD یا پلاسمای مایع استفاده گسترده گردیده است. در بخش تجهیزات خدمه پروازی نیز تغییرات اساسی بچشم می خورد، به صورتی که از کلاه های پروازی هوشمند جهت هرچه کمتر گردیدن بار کاری خلبان و افسر کمک استفاده گردیده است. جنگندهٔ آذرخش از دو موتور روسی آردی-۳۳ استفاده میکند. این جنگنده بیشتر برای عملیات های هوا به زمین طراحی شده ولی در کنارآن توانایی جنگ هوایی را نیز دارد. پیشرانه این هواپیما دو دستگاه موتور RD-۳۳ (موتور جنگنده ميگ)است که از موتورهای هواپیمای اف-۵ بسیار قدرتمندتر بوده و امکان پرواز تا سرعتهای ۱٫۵ تا ۱٫۷ ماخ را به این هواپیما میدهد. که البته کمی و یا مقداری کمتر از آذرخش است.
حالا یک عکس زیبا از این هواژیمای بومی:

[ هواپیما های جنگی ]
+
yf-23
سه شنبه بیست و هفتم فروردین 1387
مخفی بودن از رادار، مجهز بودن به رادار چند حالته ی بسیار پیشرفته و داشتن موتورهای بسیار قدرتمند، خصوصیاتی است که از ابتدا مد نظر طراحان YF-23 بوده است. هرچند که طراحی بسیار دقیق بدنه به صورت استلیث و قابلیت حفظ سرعت کروز و بدون استفاده از سیستم پس سوز در حدود 2 ماخ، ضمن حمل حداکثر میزان مهمات، اندکی باعث کاسته شدن از قدرت مانورپذیری این جنگنده ی فوق العاده شده بود. ولی مهندسین طراح، نمونه ی اولیه ی یک جنگنده ی بی نقص را به پنتاگون ارائه کرده بودند. شکل خاص بدنه با انحنا و خمیدگی های خاص، طرحی بسیار هوشمندانه بود که هیچ جنگنده ی شکاری رهگیری در ایالات متحده موفق به رهگیری آن نمی شد ضمن اینکه بازتابش بسیار محدود اثرات بدنه به اپراتور رادار زمینی، توسط سیستم های فوق پیشرفته ECM (ساخت هیوز) خنثا می شد و تقریبن هیچ اثری از این جنگنده در محدوده ی عملیات بر روی هیچ نوع راداری قابل مشاهده نمی بود. دو نمونه اولیه ی این جنگنده با همکاری و مشارکت فنی دو شرکت نورثروپ و مک دانل داگلاس طراحی و ساخته شد. این دو جنگنده طبق قرارداد منعقده، به سال 1990 به مرکز تست و ارزیابی هواپیماهای نظامی ایالات متحده ارائه شدند. این شاهکار صنعت هواپیمایی، اندکی بزرگتر از F-15 ای است که برای جایگزینی آن طراحی شده بود.
حالا یک عکس واقعا زیبا رو از این هواپیما براتون میگذارم:

[ هواپیما های جنگی ]
+
فیلم لندینگ
جمعه بیست و سوم فروردین 1387
سلام دوستان.
امروز می خواهم برای شما فیلمی از landing (فرود) هواپیمای a340 رو بگذارم.اگر
شما عاشق هواپیما باشید حتما از این فیلم خشتون می آید.به شما پیشنهاد میکنم
حتما این فیلم رو ببینید:
a340 lufthansa landing in frankfurt
[ فیلم ها ]
+
جنگنده ی لاوی
شنبه هفدهم فروردین 1387
پس از موفقيت در ساخت جنگنده هاي نسل سوم «نشر» و «کفير»، جنگندهء نسل چهارم اسرائيل يعني «لاوي» ساخته شد. لاوي يک جنگندهء بسيار پيشرفته و درحد جنگنده هايي نظير اف16 و اف18 مي باشد. از اين جنگنده کمتر گفته شده است، زيرا هيچگاه به طور رسمي به كار گرفته نشد ولي IAI جهت جبران زحمات فراواني كه براي طراحي اين جنگنده و سيستمهاي پيشرفتهاش كشيد، بسياري از طراحهايش را عينن به جنگندهء J-10 چيني منتقل كرده است. امروز، لاوي در قالبي نو به نام J-10 در اختيار نيروي هوايي چين و به زودي پاكستان، قرار خواهد گرفت. چينيها، علاقمندي مقامات ايران را نيز براي دريافت اين جنگنده اعلام كردهاند هرچند به سختي ميتوان باور كه دولت اسرائيل، اجازهء فروش J-10 را به ايران صادر نمايد.لاوي يک جنگنده چند کاره است که هرگز وارد خدمت نشد اما با اين وجود، مرحلهء مهمي را در زمينهء توسعهء هواپيما در صنايع IAI شکل داد و شايد بالاتر از توان IAI قرار داشت.قرار بود بين سالهاي 1993 تا 2003، تعداد 300 فروند لاوي ساخته شده و جايگزين هواپيماهاي قديمي A-4 (اسكايهاوك) و كفير شوند. كل اين پروژه، مبلغي در حدود 3 ميليارد دلار را بالغ ميشد.لاوي، جنگندهاي در ابعاد کوچک، باهوش و داراي سيستمهايي بود که امکان خطا را کم ميکرد و راه حل مناسب نيروي هوايي براي نبردهاي آينده به شمار مي رفت. سيستمهاي نرم افزاري بسيار هوشمندي براي كنترل و نشانهروي تسليحات در داخل جثهء كوچك اين جنگنده تعبيه شده است. وجود اين سيستمهاي كامل، به معني كاهش هزينههاي تعمير و نگهداري ميشد، زيرا با ورود به خدمت اين جنگندهء چندماموريته، تعدادي جنگندهء قديمي از رده خارج ميشدند.جزئيات عمليات هواپيما – به خصوص كابين آن – به وسيله خلبان برنامهريزي ميشود. بدين معني كه جنگنده به خلبانش اجازه ميدهد وارد اجراي تاكتيكهاي نبرد شود بدون آنكه نياز به دقت و كنترل مدوام سيستمهاي مختلف جنگنده باشد. سيستمهاي الكترونيكي لاوي (آويونيك) به شكل كاملن نو و ابداعي طراحي شدهاند و داراي عيبياب خودكار هستند تا تعمير آنها، سادهتر شود. [ هواپیما های جنگی ]
+
جنگنده ی لاوی
شنبه هفدهم فروردین 1387
[ هواپیما های جنگی ]
+