نگاه به توسعه 1.44 نشان می دهد که اين پروژه بيشتر برای زمينه سازی و دسترسی به فناوريهای مورد نظر و طراحی های بعدی توسعه يافت تا اينکه يک جنگنده برتری هوايی باشد. طراحی ميگ 1.44/1.42 همواره در هاله ای از ابهام باقی مانده است. در سال 1997 دولت روسيه پروژه MFI را به خاطر هزينه های بالا ( 70 ميليون دلار به ازای هر فروند) لغو کرد. با اين حال توسعه پروژه با انجام آزمايشي پروازی در 29 فوريه سال 2000 و در ادامه با دو پرواز آزمايشی تاييد شده در سال 2001 ادامه يافت. با کنار گذاشتن پروژه MFI، پروژه ديگری تحت عنوان PAK FA ( مجتمع هوايی آينده برای نيرو های هوايی تاکتيکی) برای ساخت هواپيمايی با قابليت جنگنده YF-22 رپتور و قيمت و اندازه ای شبيه جنگنده ضربتی مشترک F-35 آغاز شد. در سال 2001 هند با روسيه توافق توسعه و ساخت برنامه PAK FA را با همکاری دو کشور حاصل نمود.

 

 

 

دو شرکت ميکويان- گرويچ (با نمونه به روز شده پروژه 1.44) و سوخوی طرحهای خود را به وزارت دفاع روسيه ارايه دادند که اين بار ميکويان موفق نبود و اين وزارت دفتر طراحی سوخوی را انتخاب نمود. طرح پيشنهادی سوخوی هواپيمای بال متمايل به جلو هم خانواده Su-47 (S-37) برکوت بود. شروع توليد اين طرح جاه طلبانه برای سال 2010 طرح ريزی شده است. اين درحالی است که ميگ و ياکولوف بعنوان پيمانکار ثانويه در نظر گرفته شده و ميگ 1.44 نيز بعنوان نمايشگر فناوری پروژه PAK FA مورد استفاده قرار می گيرد. موتور Al-41F میگ 1.44 نيز برای اين پروژه در نظر گرفته شده است. طراحی بالهای ميگ 1.44 بصورت دلتا بوده، خدمه يک نفر و دارای کانارد متحرک می باشد. طراحی ظاهری ميگ 1.44 بسيار شبيه جنگنده يوروفايتر تايفون است. اين هواپيما از دو موتور Al-41F ليولکا با پس سوز و سيستم تغيير بردار رانش هرکدام با قدرت 175 کيلو نيوتون نيرو می گيرد ( اين موتور همچنان در حال توسعه و تکميل است). ورودی موتور ها در يک جا و در زير بدنه هواپيما قرار گرفته است. میگ 1.44 35 تنی از نظر تئوری دارای حداکثر سرعت 2.4 ماخ بوده - که نسبت به جنگنده  YF-22بيشتر است- و قادر به پرواز دراز مدت مافوق صوت است. ارابه فرود ميگ 1.44 شامل يک ارابه فرود دو چرخه در جلو و دو ارابه تک چرخ در پشت می باشد. اويونيک (الکترونيک) هواپيما مطابق با آخرين استاندارد های غرب مانند کابين شيشه ای، رادار پالس داپلر با آنتن آرايه ای مرحله ای هوايی می باشد. سيستم رادار با سيستم کنترل آتش مرتبط بوده که به هواپیما اجازه رهگيری 20 هدف و درگيری همزمان با 6 فروند از آنها را می دهد. البته ادعاهای در خصوص درگيری همزمان با 20 هدف نيز وجود دارد که غير واقعی به نظر می رسد همچنين اين سيستم عالی اجازه درگيری فراتر از ميدان دید (فامد) با هواپيماهايی مانند YF-22   را به ميگ 1.44 می دهد. کنترل و مانور پذريی آن نيز با دارا بودن کنترل با سيم، سيستم تغيير برداررنش و دو موتور قوی چیزی کمتر از F/A-22 نداشته و با آن برابر ارزیابی می شود. همچنین میگ 1.44 دارای گستره وسیعی از سلاحهای قابل حمل هوا به هوا مانند موشک R-77 و R-73 آرچر و هوا به زمین و یک توپ 30 میلیمتری است. می باشد در آخر انتظار می رود که در آینده جنبه های آزموده شده در میگ 1.44 و MiG-29SMT در یک طرح جدید جنگنده نسل پنج و نیم به کار گرفته شود. زیرا بی تردید روسیه با مرزهای طولانی خود به چنین جنگنده دوربرد و کارآمدی نیاز خواهد داشت.

[ هواپیما های جنگی ]
+ نوشته شده در ساعت22:44 توسط شایان عبادی ادامه مطلب